Archiwa kategorii: Sprawy administracyjne funkcjonariuszy policji



Uposażenie zasadnicze policjanta zależy od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od wysługi lat. Jednak na wysokość jego miesięcznej pensji duży wpływ mają też różnego typu dodatki do uposażenia., m.in. dodatek służbowy. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Pozostałe rodzaje dodatków, które w określonych sytuacjach mogą zwiększyć miesięczne pobory funkcjonariuszy to dodatek stołeczny, za opiekę nad służbowym koniem lub psem, a także dodatek instruktorski, lotniczy, kontrolerski, specjalny i terenowy. Są one przyznawane funkcjonariuszom ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje, warunki lub miejsce pełnienia służby.

W większości są to dodatki o charakterze stałym. Oznacza to, że są ustalane w stawkach miesięcznych, a nie – że ich wysokość jest niezmienna.

Zarówno samo przyznanie dodatku służbowego, jak i jego wysokość zależą od decyzji przełożonego, a w zasadzie od jego oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu kwalifikacji zawodowych policjanta.

Dodatek taki przyznawany jest policjantowi w określonej kwocie na czas nieokreślony w wysokości nieprzekraczającej 50 % podstawy wymiaru, którą stanowi suma należnego mu uposażenia zasadniczego oraz dodatku za stopień w stawce ustalonej dla policyjnego stopnia etatowego odpowiadającego zajmowanemu stanowisku służbowemu.

Przepisy określają zatem tylko górną granicę tego dodatku, resztę pozostawiając uznaniu przełożonych. Uznaniowość wysokości dodatku służbowego oznacza, że nawet policjanci wykonujący te same zadania służbowe mogą mieć dodatek służbowy w różnej wysokości.
Dodatek służbowy może być przyznany na stałe lub na czas określony w związku z powierzeniem policjantowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę. Jego wysokość po podwyższeniu nie może być bowiem wyższa niż 50 % podstawy wymiaru.

Możliwe jest też jego zmniejszenie. Obniżka ta nie może wynieść więcej niż 30 % otrzymywanej stawki.

 



W przypadku zwolnienia policjanta ze służby sąd może sprawdzić, czy stan faktyczny sprawy został wszechstronnie wyjaśniony w świetle wszystkich przepisów prawa. Jednak sam wybór rozstrzygnięcia, dokonywany przez przełożonego policjanta na podstawie kryteriów słuszności i celowości.

Ustawa o Policji wskazuje sytuację, kiedy policjant zostanie bezwzględnie zwolniony ze służby.
Jednym z powodów zwolnienia policjanta może być ważny interes służbowy.
Przez pojęcie „ważny interes służby” można rozumieć utratę przez policjanta nieposzlakowanej opinii. Zgodnie z art. 25 ustawy służbę w Policji może pełnić osoba, która spełnia określone warunki. Jednym z nich jest właśnie nieposzlakowana opinia.
Policjant może zostać odprawiony ze służby w Policji w przypadkach:

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej lub służby kontraktowej;
– skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

– powołania do innej służby państwowej, a także objęcia funkcji z wyboru w organach samorządu terytorialnego lub stowarzyszeniach;

– nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej;

– gdy wymaga tego ważny interes służby;

– likwidacji jednostki Policji lub jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem obsady etatowej;

– upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

– popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie;

– upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby funkcjonariusz Policji mógł wykonywać swoje obowiązki służbowe nie może być podejrzewany o prowadzenie działalności, która byłaby sprzeczna z prawem. Objęcie policjanta aktem oskarżenie powoduje utratę przez niego autorytetu i wiarygodności, które są niezbędne do wykonywania służby.
Zgodnie z wyrokiem  Objęcie policjanta aktem oskarżenia powoduje utratę przez niego autorytetu i wiarygodności, które są niezbędne do wykonywania służby.
Z uwagi na charakter służby pełnionej przez policjantów, w interesie państwa leży jak najszybsze usunięcie ze służby w Policji funkcjonariusza, którego czyn uniemożliwia pełnienie dalszej służby. Nie przeszkadza temu brak prawomocnego wyroku skazującego za przestępstwo, o które jest oskarżony policjant – orzekł Trybunał Konstytucyjny.

 



 

Zgodnie z Ustawą o Policji z 6 kwietnia 1990 r. czas pełnienia służby policjanta jest określany wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do odpoczynku. Obowiązki policjanta powinny być ustalone w taki sposób, aby mogły zostać wykonane w ramach 40-godzinnego tygodnia służby w trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym.
Policjant w tzw. zmianowym systemie pracy pełni służbę na zmiany trwające po 8 godzin, w nadzwyczajnych sytuacjach przełożony może nakazać pełnienie służby na zmiany trwające po 12 godzin na dobę.
Czas na przygotowanie do pełnienia służby, w szczególności przyjęcie lub zdanie dokumentacji z przebiegu służby, uzbrojenia i wyposażenia wliczony został do czasu pełnienia służby; jednakże czas ten nie powinien być dłuższy niż 30 minut.
Policjantowi, który przekroczył 40-godzinną normę pracy, udzielane zostają dni wolne od służby w tym samym wymiarze albo może być mu przyznana rekompensata pieniężna za tzw. nadgodziny. Jednakże liczba godzin nadliczbowych przekraczającym określoną normę, za która przyznano rekompensatę pieniężną nie może przekraczać 1/4 tygodniowego wymiaru czasu służby policjanta w 3-misięcznym okresie rozliczeniowym.
Wynagrodzenie dla policjantów za godziny nadliczbowe, Komenda Policji otrzymuje z funduszy stanowiących dochody własne powiatu lub gminy.
Rada powiatu lub rada gminy może przekazać, na warunkach określonych w porozumieniu zawartym między organem wykonawczym powiatu lub gminy a właściwym komendantem powiatowym (miejskim) policji, środki finansowe stanowiące dochody własne powiatu lub gminy, dla policji z przeznaczeniem na rekompensaty pieniężne za czas służby przekraczający ustawową normę. Rekompensaty pieniężne za nadobowiązkowe przepracowane godziny wypłacane są „z dołu „, w ciągu 20 dni o terminu przekazania budżetu na ten cel.
Nad to, należy pamiętać, że roszczenia o wypłatę ekwiwalentu za godziny nadliczbowo przepracowane przedawniają się po trzech latach od daty zwolnienia policjanta ze służby.
W rzeczywistości brakuje policjantów do pełnienia obowiązków, w związku z tym większość policjantów przepracowuje więcej godzin niż zakładają to przepisy Ustawy o Policji. Uzyskanie pieniężnej rekompensaty za nadliczbowo przepracowane godziny przez policjanta nie jest takie proste Z reguły w zamian za rekompensaty pieniężne za nadliczbowo przeprowadzone godziny policjantom udzielane są dni wolne od pełnienia obowiązków służbowych.

 



Policjantowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku w tej samej miejscowości na czas nieprzekraczający 12 miesięcy. Uposażenie policjanta nie może być obniżone w wyniku powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku.
Ideą powierzenia obowiązków służbowych policjantowi na innym stanowisku niż dotychczasowo zajmowanego przez niego może być np. sprawdzenie przydatności funkcjonariusza do wykonywania określonego rodzaju zadań należących do konkretnego stanowiska.
Rozkaz personalny o czasowym powierzeniu pełnienia obowiązków na innym stanowisku nie jest decyzją administracyjną; powierzenie funkcjonariuszowi pełnienia obowiązków na innym stanowisku i zwolnienie z nich jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej.
Decyzja o powierzeniu obowiązków pełnienia służby na innym stanowisku nie jest decyzją uznaniową. Przełożony ma bowiem prawo kształtowania polityki kadrowej zapewniającej w jego ocenie najskuteczniejszą realizację ustawowych zadań służbowych. Posiada też uprawnienie do decydowania o obsadzie stanowisk służbowych w podległych mu jednostkach organizacyjnych, a w tym o powierzaniu obowiązków służbowych podległym funkcjonariuszom.
Czasowe powierzenie innych obowiązków policjantowi nie mieści się w kategorii zmiany stosunku służbowego. Nie zmienia bowiem jego treści.

Czas, na jaki funkcjonariuszowi zostaną powierzone inne obowiązki, określa jego przełożony w wydanym rozkazie personalnym. Jego długość uzależniona jest od określonych potrzeb jednostki, które w ten sposób mają być zaspokojone. Okres powierzenia nie może przekroczyć 12 miesięcy. Limit ten dotyczy oczywiście pojedynczego powierzenia obowiązków. Żaden przepis nie zabrania bowiem przełożonym korzystania z tej instytucji wobec jednego policjanta więcej niż raz.
Czasowe powierzenie pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku nie może powodować negatywnych skutków dla wysokości uposażenia otrzymywanego przez policjanta, co oznacza, iż nie może ono zostać zmniejszone w stosunku do uposażenia dotychczasowego.