Archiwa kategorii: Sprawy administracyjne



 

Procedura administracyjna uregulowana została w przepisach Kodeksu Postępowania Administracyjnego, regulując tryb postępowania organów administracji publicznej.
W Kodeksie Postępowania Administracyjnego uregulowane zostały cztery rodzaje postępowań:
ogólne, którego przedmiotem jest indywidualna sprawa rozstrzygana decyzją administracyjną;
– w sprawach sporów o właściwość, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporów kompetencyjnych między organami administracji rządowej;
– w sprawach skarg i wniosków, którego celem jest właściwe rozpoznanie skarg obywateli na organy administracyjne lub pracowników tam zatrudnionych;
– w sprawach wydawania zaświadczeń, które reguluje tryb i sposób wydawania wszelkich zaświadczeń.

Przedmiotem postępowania administracyjnego są również postępowania szczególne dotyczące spraw podatków oraz wszelkich należności z z nimi zrównanych oraz postępowania w sprawach ubezpieczeń społecznych uregulowanych w ordynacji podatkowej.

Wykonywanie orzeczeń jest uregulowane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Określa ono środki przymusu stosowane przez organy administracji rządowej i organy gminy w celu doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym, a także sposób zabezpieczenia wykonania tych obowiązków. Egzekucja administracyjna obejmuje obowiązki wynikające m.in. z:
– podatków;

– opłat i innych należności, do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych;

– grzywien i kar pieniężnych.


Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
– decyzje administracyjne;

– postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

– postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

– inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa;

– bezczynność organów w powyższych przypadkach;

– akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

– inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach administracji publicznej;

 – akty nadzoru nad działalnością organów samorządowych.

Postępowanie administracyjne składa się z:

– postępowania uregulowanego w Kodeksie Postępowania Administracyjnego;

– postępowań szczególnych;

– postępowania egzekucyjnego;

– postępowania sądowoadministracyjnego.

 

 



 

 

Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji, a nie jedynie na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu w stosunku do decyzji organu I instancji.
Jeśli się nie zgadzamy z decyzją wydaną przez organ administracji przysługuje nam możliwości odwołania się od tej decyzji, jak również możliwość zaskarżenia decyzji .

Odwołanie jest podstawowym środkiem zaskarżenia przysługującym osobie niezgadzającej się z decyzją organu administracyjnego, odwołanie rozpatrywane jest przez organ II instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w odpowiednim terminie.
Kodeks postępowania administracyjnego nie zakłada by treść odwołania musiała spełniać szczególne wymogi formalne. Jest ono bowiem podaniem więc, powinno zatem zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, adresu jej zamieszkania, żądanie oraz podpis wnoszącego. Przepisy szczególne mogą nakładać na składającego odwołanie inne, dodatkowe wymagania. W przypadku jeżeli odwołanie zawiera braki formalne, organ powinien wezwać do ich usunięcia w terminie 7 dni oraz pouczyć o tym, że pozostawi odwołanie bez rozpoznania w przypadku jeżeli odwołujący się nie uzupełni braków. Jeżeli w odwołaniu nie został podany adres wnoszącego a organ nie będzie go mógł ustalić w inny sposób, wtedy od razu pozostawi odwołanie bez rozpoznania.
Niedopuszczalność wniesienia odwołania jest stwierdzana przez organ wyższej instancji w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie. Dzieje się tak gdy uchybiono terminowi do złożenia odwołania, jednostka wnosząca odwołanie nie jest podmiotem legitymowanym, zachodzi brak przedmiotu zaskarżenia (zaskarżony akt nie istnieje), wyczerpano przysługujące środki odwoławcze lub możliwość odwołania została wyłączona przez ustawę. Nie jest możliwe, aby postanowienie o niedopuszczalności odwołania zostało wydane na podstawie oceny samych zarzutów podniesionych w odwołaniu.

Skargę na decyzje administracyjną wnosi się odpowiednio do sądu administracyjnego pod
warunkiem, iż wydana decyzja administracyjna jest decyzją ostateczną tzn. nie przysługuje od niej już zwykły środek odwoławczy w postaci odwołania. Skargę wnosimy do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Właściwym miejscowo jest sąd na którego obszarze właściwości zlokalizowana jest siedziba organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona