stwierdzenie nabycia spadku

Stwierdzenie nabycia spadku to postępowanie, które ma na celu stwierdzenie, kto nabył prawa do spadku po spadkodawcy. Postępowanie sprowadza się do tego, że sąd określa krąg podmiotów uprawnionych do dziedziczenia majątku po zmarłej osobie, w drodze spadku oraz przysługujące im udziały.
Prawo do spadku nie ulega przedawnieniu. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku może być przeprowadzone nawet wiele lat po śmierci spadkodawcy.
Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ma charakter nieprocesowy i odbywa się na wniosek osoby zainteresowanej; Sąd nie inicjuje takiego postępowania sam.
Sądem właściwym do stwierdzania nabycia spadku jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy. Gdyby jednak nie dało się ustalić ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy wtedy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy. W sprawach spadkowych mamy do czynienia z właściwością wyłączną. Uczestnicy postępowania nie mogą jej zatem zmienić umownie.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami stwierdzenie nabycia spadku może nastąpić również przed notariuszem. Notariusz sporządzi stosowny dokument zwany poświadczeniem dziedziczenia.
Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku stanowi dokument legitymujący spadkobiercę jako uprawnionego do władania spadkiem wobec osób trzecich. Zgodnie z kodeksem cywilnym domniemywa się, iż osoba, która legitymuje się postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku jest spadkobiercą. W postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku sąd wymienia spadkodawcę oraz wszystkich spadkobierców i przypadające im udziały spadkowe.
Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku ma charakter deklaratoryjny. Oznacza to, że nie tworzy ono nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan, jaki powstał przed wydaniem tego orzeczenia i niezależnie od jego wydania. Osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, jest spadkobiercą. Na podstawie dokumentu potwierdzającego nabycie spadku dokonuje się zmiany w księgach wieczystych i Krajowym Rejestrze Sądowym.