Rozwód z obcokrajowcem

Bardzo często zdarza się, że obywatel Polski zawiera związek małżeński z osobą innej narodowości poza granicami naszego kraju. Fachowo, takie zjawisko nazywa się małżeństwem z elementem obcym. W sytuacji kiedy małżonkowie chcą się rozwieść, powstaje pytanie według jakiego prawa i w jakim Państwie mają to uczynić. W przypadku, gdy oboje małżonkowie mają miejsce zamieszkania / pobytu w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, to w tym zakresie znajdą zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Unii Europejskiej dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. Przepisy rozporządzenia są stosowane bezpośrednio, co oznacza, że każdy może powołać się na nie przed sądem. Przed wejściem w życie rozporządzenia Rady Unii Europejskiej, rozwiązanie związku małżeńskiego z obywatelem innej narodowości było utrudnione.

Wedle wskazanego rozporządzenia sądem właściwym dla rozpatrywania spraw rozwodowym jest sąd państwa członkowskiego, na którego terytorium oboje małżonkowie mają oznaczone miejsce pobytu. Uznanie zagranicznego wyroku rozwodowego oraz wpisania do aktu małżeństwa wzmianki o rozwodzie dokonuje się na wniosek osoby zainteresowanej w Urzędzie Stanu Cywilnego. Natomiast w ramach stosunków między Polską, a państwami spoza UE zastosowanie mają polskie przepisy zawarte w Kodeksie Postępowania Cywilnego. Zgodnie z owymi przepisami obywatel Polski, który jest z związku małżeńskim z obywatelem innego kraju nie będącym członkiem wspólnoty europejskiej może rozwieść się w Rzeczpospolitej Polskiej, jeśli oboje małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jedno z nich nadal ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej; małżonek będący powodem posiada co najmniej od roku bezpośrednio przed wszczęciem postępowania miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub małżonek będący powodem jest obywatelem polskim i ma co najmniej od sześciu miesięcy bezpośrednio przed wszczęciem postępowania miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że sąd polski będzie posiadał jurysdykcję w sprawie, jeżeli wystąpi jeden z łączników wynikających z przepisów Kodeksu Postępowania Cywilnego. W sytuacji gdy żadne z powyższych rozwiązań prawnych w danej sytuacji nie znajdą zastosowania, wówczas rozwód będzie trzeba przeprowadzić zagranicą, co z pewnością nie będzie najłatwiejsze.