roszczenia w stosunku do towarzystw ubezpieczeń

Umowa ubezpieczenia została uregulowana w Kodeksie Cywilnym jako umowa, na podstawie której Zakład Ubezpieczeń, w zakresie działania swojego przedsiębiorstwa, zobowiązuje się spełnić określone świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie zdarzenia, a ubezpieczający zobowiązuje się opłacać składkę na ten cel.
Umowa ubezpieczenia jest
 umową nazwaną, należąca do grona umów kwalifikowanych, dwustronnie zobowiązujących i odpłatnych. Rozbieżności w doktrynie wywołuje losowość i wzajemność umowy ubezpieczenia. Judykatura polska stoi na stanowisku, że umowa ubezpieczenia jest umową losową, której nie można przypisać charakteru wzajemności.

Świadczenie zakładu ubezpieczeń może polegać na zapłacie:
– przy ubezpieczeniu majątkowym
– określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku, przy ubezpieczeniu osobowym – umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

W doktrynie występują jednak dwie teorie opisujące charakter świadczenia ubezpieczyciela. Część przedstawicieli nauki uważa, że świadczeniem zakładu ubezpieczeń jest ponoszenie ryzyka nastąpienia negatywnych skutków, wskutek ziszczenia się zdefiniowanego umową zdarzenia losowego. Świadczenie to utożsamiają z ochroną ubezpieczeniową. Inni opowiadają się za pieniężnym charakterem świadczenia ubezpieczyciela, które polega na zapłacie umówionego odszkodowania lub świadczenia. Ochrona ubezpieczeniowa nie mieści się bowiem w prawnym pojęciu świadczenia.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami towarzystwa ubezpieczeniowe powinny wypłacić odszkodowanie w 30 dniowym terminie, licząc od daty złożenia zawiadomienia o szkodzie.
Ubezpieczyciel, który nie wypłacił odszkodowania w całości lub w części w ciągu określonego terminu, musi powiadomić o tym pisemnie osobę poszkodowaną. W piśmie towarzystwo ubezpieczeniowe powinno wskazać fakty, które były podstawą do odmowy wypłaty odszkodowania lub uznania go tylko w części.
W przypadku, gdy zachodzi konieczność wyjaśnienia okoliczności wypadku niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela lub jeśli ustalenie wysokości odszkodowania było niewykonalne, powinno być ono wypłacone w terminie 14 dni od dnia, w którym wyjaśnienia tych faktów stało się możliwe – nie później niż w ciągu 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie.
W sytuacji, gdy ubezpieczyciel nadal będzie opóźniał wypłatę odszkodowania osoba ubiegająca się o wypłatę odszkodowania powinna wystąpić ze skargą do Rzecznika Ubezpieczonych.
Warunki umowy ubezpieczenia mogą zawierać korzystniejsze dla osoby ubezpieczonej postanowienia dotyczące terminów wypłat odszkodowań niż te, które są wymagane przez prawo.