przywrócenie do pracy

Pracownik, z którym rozwiązano umowę o pracę może domagać się przywrócenie do pracy dokładnie na tych samych warunkach, na których pracował przed zwolnieniem.  Pracownik może ubiegać się o przywrócenie do pracy na tych samych warunkach w dwóch sytuacjach :

-gdy pracodawca rozwiązał z nim za wypowiedzeniem umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony bez uzasadnienia lub z naruszeniem innych przepisów o wypowiadaniu umów o pracę

-gdy pracodawca rozwiąże z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów prawa o rozwiązywaniu umów w tym trybie.

Orzeczenie o przywrócenie do pracy wydaje właściwy sąd. Pracownik w ciągu 7 dni od dnia uprawomocnienie się wyroku przywracającego go do pracy musi zgłosić chęć do podjęcia pracy u tego pracodawcy.

Sprawy sądowe dotyczące ustania stosunku z powództwa pracownika niejednokrotnie kończą się jego wygraną.
Wyrok zapadły przed sądem pracy w wyniku sprawy wniesionej przez pracownika  pracownika może zakończyć się orzeczeniem o odszkodowaniu lub o przywróceniu do pracy. W przypadku przywrócenia do pracy następuje wznowienie stosunku pracy przerwanego przez bezprawne rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę. Następuje więc niejako “reaktywowanie” dotychczasowego zatrudnienia, co powoduje, że nie ma potrzeby zawierania z przywróconym pracownikiem nowej umowy o pracę.
Takie odnowienie stosunku pracy następuje jednak pod warunkiem spełnienia przez pracownika określonego wymogu. Jest nim zgłoszenie powrotu do pracy w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia sądu o przywróceniu do pracy. Pracodawca przegrywając sprawę jest zmuszony zaakceptować pracownika na stanowisku z którego został zwolniony Jeżeli wspomniane stanowisko zostało już zlikwidowane lub pracuje na nim inna osoba, pracodawca może skierować przywróconego pracownika do innej pracy na 3 miesiące w roku kalendarzowym. W razie braku zgody pracownika na kontynuowanie pracy na nowym stanowisku, konieczne jest wypowiedzenie mu dotychczasowych warunków pracy i płacy. Na czas trwania wypowiedzenia zmieniającego, jeżeli nie ma możliwości świadczenia pracy na “wyprocesowanym” stanowisku, pracodawca powinien zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
Pracownik, który podjął pracę na stanowisku przywróconym mu na mocy wyroku sądu, może zakładać, że po powrocie będą mu przysługiwały dokładnie te same uprawnienia jak przed rozwiązaniem stosunku pracy. Zakres uprawnień po przywróceniu do pracy odbiega jednak na niekorzyść pracownika w zakresie urlopu wypoczynkowego. Pomimo że restytucja stosunku pracy zakłada ciągłość zatrudnienia, to za czas między rozwiązaniem stosunku pracy a ponownym jej podjęciem pracownik nie nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego. To uprawnienie jest bowiem ściśle związane z istnieniem stosunku pracy, a przepisy przewidujące przywrócenie do pracy nie wprowadzają fikcji prawnej polegającej na przyjęciu, iż w okresie pomiędzy zwolnieniem z pracy, a ponownym jej podjęciem na mocy wyroku występował stosunek pracy.
W przypadku bezprawnego rozwiązania umowy bez wypowiedzenia, prawo do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy obejmuje okres bezczynności zawodowej, nie więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za miesiąc. Również przy tym trybie rozwiązania umowy pracownicy szczególnie chronieni zachowują prawo do wynagrodzenia za cały czas bezrobocia. Okres bez pracy, za który przyznano wynagrodzenie, wlicza się do okresu zatrudnienia przywróconego pracownika. Natomiast czasu pozostawania bez pracy, za który nie przyznano wynagrodzenia, nie uważa się za przerwę w zatrudnieniu, która pociągałaby za sobą utratę uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego stażu pracy.