porwania rodzicielskie

 

Kwestie związane z porwaniami rodzicielskimi poza granice naszego kraju reguluje Konwencja Haska z 1980 r. Celem Konwencji jest przeciwdziałanie negatywnym skutkom międzynarodowego uprowadzania lub zatrzymywania dzieci. Postępowanie wszczęte na podstawie przepisów Konwencji ma doprowadzić do przywrócenia stanu faktycznego i prawnego, jaki istniał przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem dziecka. Uprowadzenie lub zatrzymanie dziecka jest bezprawne w rozumieniu Konwencji jeżeli nastąpiło naruszenie prawa do opieki przyznanego przez ustawodawstwo (orzeczenie sądowe lub administracyjne albo ugodę mającą moc prawną) państwa, w którym dziecko miało miejsce stałego pobytu bezpośrednio przed uprowadzeniem lub zatrzymaniem oraz, jeżeli w chwili uprowadzenia lub zatrzymania prawo to było skutecznie wykonywane.
Zgodnie z przepisami Konwencji można domagać się niezwłocznego powrotu dziecka do państwa, z którego zostało bezprawnie wywiezione oraz zapewnienia prawa do opieki i odwiedzin określonych przez państwo.
Jednakże osoba zainteresowana może domagać się powrotu dziecka, które nie ukończyło 16 roku życia i które zostało bezprawnie uprowadzone (lub zatrzymane) z jednego państwa, będącego stroną Konwencji do innego państwa, również będącego stroną Konwencji.
Wnioski o powrót dziecka sporządzone na podstawie przepisów Konwencji są rozpoznawane przez właściwe organy – sądy lub organy administracyjne – państwa do którego dziecko zostało uprowadzone lub w którym zostało zatrzymane.
Sprawy o powrót dziecka prowadzone na podstawie przepisów Konwencji zasadniczo nie stwarzają konieczności poniesienia przez wnioskodawców kosztów postępowania sądowego – w niektórych państwach wnioskodawca jest nieodpłatnie reprezentowany w postępowaniu sądowym przez miejscowego adwokata lub prawnika.
Podstawową zaletą postępowania w trybie konwencji jest jego szybkość. Zgodnie z przepisami konwencji Sąd powinien podjąć decyzję w ciągu sześciu tygodni od złożenia wniosku o wydanie dziecka.
Konwencja przyjmuje jako zasadę niezwłoczny powrót dziecka do państwa miejsca jego stałego pobytu. Organ orzekający państwa, do którego dziecko zostało bezprawnie uprowadzone lub w którym zostało bezprawnie zatrzymane jest obowiązany do zarządzenia jego niezwłocznego powrotu, jeśli dziecko nadal w tym państwie przebywa, a wniosek wpłynął przed upływem roku od momentu uprowadzenia lub zatrzymania dziecka. Powrót dziecka powinien zostać zarządzony nawet po upływie 1 roku, chyba że zostanie ustalone, że dziecko przystosowało się już do swego nowego środowiska.

http://www.adwokat-kolczyk.pl/aktualnosci/