negocjowanie, przygotowywanie i opiniowanie wszelkiego rodzaju umów

W prawie cywilnym umową jest w porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.

Oprócz umów w rozumieniu prawa cywilnego, istnieją również umowy administracyjne i międzynarodowe.
Regulacje dotyczące umów znajdziemy w Księdze III Kodeksu Cywilnego. Księga ta zawiera zarówno przepisy regulujące kwestie wspólne dla wszystkich umów, jak również przepisy regulujące konkretne typy umów, najczęściej spotykane w obrocie prawnym, na czele ze sprzedażą. Oprócz umów regulowanych przez prawo zobowiązań jest również kilka typów umów regulowanych przez inne podgałęzie prawa cywilnego: prawo rzeczowe i prawo spadkowe.
Zgodnie z art. 353¹ Kodeksu cywilnego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się naturze stosunku ani zasadom współżycia społecznego.
Wyróżnić należy umowy jednostronnie zobowiązującego, gdzie tylko jest osoba jest zobowiązania, a druga uprawniona – do umów jednostronnie zobowiązujących należy zaliczyć umowę darowizny; dwustronnie zobowiązujące, gdzie obie strony są względem siebie zobowiązane i uprawnione np. umowa pożyczki.
Umowy dzielą się ponadto na:
– nazwane –uregulowane w Kodeksie cywilnym lub innych ustawach, np. sprzedaż
– nienazwane –tworzone na zasadzie swobody umów, np. franczyza.

Prawo uzależnia skutki prawne umowy od zawarcia jej z zachowaniem określonej formy. Ze względu na formę wyróżnia się umowy zawarte:
– w drodze czynności konkludentnych – takich, które nie mogą być uznane za formę ustną, a są zrozumiałe dla stron umowy
– ustnie,
– w formie pisemnej,
w formie pisemnej z urzędowym potwierdzeniem podpisu,
– w formie pisemnej z urzędowym potwierdzeniem daty,
– w formie aktu notarialnego,
– w formie przewidzianej ustawą szczególną.

Rozwiązanie umowy może nastąpić poprzez:
– wypowiedzenie umowy, rozwiązanie następuje po upływie okresu wypowiedzenia określonego w umowie lub w ustawie;
– zawarcie umowy rozwiązującej, prawo polskie nie reguluje tego typu umów, jednakże jest ono dopuszczalne na podstawie zasady swobody umów. Rozwiązanie następuje w momencie zawarcia umowy rozwiązującej lub w terminie określonym przez strony.