Archiwa kategorii: Aktualności

PARĘ SŁÓW O ROZWODZIE…

Związek małżeński może być rozwiązany przez rozwód bez orzekania o winie lub z orzeczeniem winy któregoś z małżonków albo każdego z nich. Poza tym z uwagi na migrację ludności zachodzi nie rzadko potrzeba przeprowadzania rozwodu z obcokrajowcem, rozwiedzenia małżonków mieszkających za granicą lub przeprowadzenia rozwodu gdy jeden z nich powrócił do kraju a drugi pozostał w innym państwie. Często jeszcze zdarza się konieczność uznania orzeczenia sądu zagranicznego w przedmiocie rozwodu przez sąd polski. Postępowanie rozwodowe może sprowadzić się do szybkiego procesu opartego na jednej rozprawie lub stanowić bardziej rozbudowane postępowanie w szczególności gdy w postępowaniu ustalana jest wina co rodzi potrzebę przeprowadzenia szeregu dowodów.

Sąd Okręgowy właściwy do rozpoznania sprawy rozwiąże małżeństwo po przeprowadzeniu postępowania sądowego wówczas gdy ustali zupełny i trwały rozkład pożycia pomiędzy małżonkami. Jeżeli Sąd nie ustali powyższej przesłanki może oddalić powództwo nawet gdy strony zgodnie wnoszą o rozwiązanie ich związku małżeńskiego.

Okoliczności takie jak zdrada, alkoholizm jednego z małżonków, czy też przypadki przemocy domowej, nie są wystarczające do orzeczenia rozwodu w sytuacji gdy w pomiędzy małżonkami nie doszło do zupełnego i trwałego rozpadu więzi małżeńskich.

Zupełny i trwały rozkład pożycia zachodzi wtedy gdy uległy zerwaniu wszystkie więzi małżeńskie czyli: uczuciowa,fizyczna,gospodarcza. Wspólne zamieszkiwanie małżonków nie przekreśla możliwości rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Sytuacja taka może być podyktowana sytuacją ekonomiczną stron(np. żaden z małżonków nie posiada możliwości zamieszkania w innym lokalu).Wspólne zamieszkiwanie nie przesądza o tym, że pomiędzy małżonkami w dalszym ciągu istnieje więź gospodarcza. Sąd rozpoznając sprawę rozwodową bada czy rozkład pożycia stron jest trwały co oznacza,że musi istnieć stan, w którym okoliczności sprawy dają podstawę sądzić, że małżonkowie nie wrócą już do wspólnego pożycia. Rozkład pożycia stron powinien trwać od dłuższego czasu. Każdy przypadek należy oceniać indywidualnie. Zdarzają się i takie sytuacje gdy rozkład zostanie ustalony jako trwały mimo, że nie jest “długotrwały”.

Sąd nie rozwiąże małżeństwa przez rozwód mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia stron jeżeli:

  1. wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków;

  2. rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód i jego odmowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego;

  3. orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego;

Sąd może skierować małżonków do postępowania mediacyjnego, szczególnie wtedy gdy zauważy szanse na utrzymanie małżeństwa lub koniecznym jest wypracowanie stanowisk stron w kwestiach spornych w szczególności gdy małżonkowie posiadają małoletnie dzieci.

Pomijając powyższe jeżeli sąd widzi szansę na pojednanie małżonków może nakłaniać ich do pojednania lub nawet zawiesić postępowanie sądowe. W takim przypadku wszczęcie postępowania postępowania może nastąpić na wniosek z upływem 3 miesięcy od dnia, kiedy postępowanie zostało zawieszone. Postępowanie rozwodowe toczy się przy drzwiach zamkniętych chyba, że obie strony zdecydują inaczej, a sąd uzna, że jawność nie zagraża moralności.

W sprawach o rozwód powództwo wzajemne jest niedopuszczalne. Drugi małżonek może żądać rozwodu, separacji lub wnieść o oddalenie powództwa.

W trakcie procesu sąd ustala – miedzy innymi – przyczyny rozkładu pożycia stron, posiadanie przez małżonków małoletnich dzieci i wszystkie inne ważne kwestie związane z sytuacją dzieci. Sąd przeprowadza dowód z przesłuchania stron. Małoletni, którzy nie ukończyli 13 roku życia, a zstępni stron, którzy nie ukończyli 17 lat, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków.

Postępowanie odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej ze stron. Przedmiotem postępowania rozwodowego może być również roszczenie alimentacyjne małżonka względem drugiego małżonka jeżeli:

  • małżonek nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i znajduje się w niedostatku, np. jest chory i nie pracuje,

  • rozwód powoduje znaczne pogorszenie jego sytuacji materialnej, a małżonek od którego żąda alimentów, został uznany wyłącznie winnego rozkładu pożycia.

Skutkiem rozwiązania związku małżeńskiego przez rozwód małżeństwo przestaje istnieć i małżonkowie stają się osobami stanu wolnego, ponadto ustaje między nimi wspólność majątkowa małżeńska. W ciągu trzech miesięcy od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego rozwiedziony małżonek może złożyć stosowne oświadczenie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego lub konsulem w celu powrotu do nazwiska sprzed zawarcia związku małżeńskiego.

Od pozwu o rozwód sąd pobiera opłatę stałą 600 zł.

W razie pojednania się stron w pierwszej instancji, zwrotowi podlega cały uiszczony wpis od pozwu o rozwód; jeżeli natomiast do pojednania doszło w toku postępowania odwoławczego zwraca się połowę wpisu uiszczonego od apelacji.

W razie rozwiązania małżeństwa stron przez rozwód bez orzekania o winie sąd zwraca stronie, która uiściła wpis połowę jego wartości a pozostałą częścią opłaty obciąża każdego z małżonków po połowie

Decydując się na rozwód należy oprócz pozwu przygotować stosowne dokumenty w tym obowiązkowo odpisy aktów stanu cywilnego.

USŁUGI DETEKTYWISTYCZNE  I RODZAJE WYWIADÓW DETEKTYWISTYCZNYCH

Praca detektywa wzbudza wiele emocji i kontrowersji. Korzystając z usługi detektywa możemy dowiedzieć się o faktach które, do tej pory nie były nam znane lub zwyczajnie informacje zdobyte przez detektywa mogą potwierdzić posiadane już wcześniej przypuszczenia lub podejrzenia.

Korzystając z usług detektywa w celu uzyskania informacji np. w sprawach gospodarczych, czy po to aby ustalić majątek dłużnika osobie zlecającej wywiad towarzyszy zupełnie inny ładunek emocjonalny niż gdy chodzi o ustalenie faktu zdrady małżonka. W procesach rozwodowych wywiady detektywistyczne znajdują zastosowanie często przynosząc wyjaśnienie skomplikowanych stanów faktycznych. O tym czy warto skorzystać z pomocy detektywa decyduje indywidualnie rodzaj sprawy i potrzeba uzyskania informacji, które mogą decydować o zakończeniu postępowania sądowego w taki lub inny sposób.

Zawód detektywna może być wykonywany przez osoby które, posiadają odpowiednią wiedzę, umiejętności i oczywiście stosowną licencję.

Detektyw na podstawie pozyskanych informacji ma prawo sporządzić sprawozdanie z wywiadu detektywistycznego wraz z płytą CD na której, są utrwalone informacje które, pozyskał w ramach prowadzonych czynności. Całość może trafić w poczet materiału dowodowego prowadzonej sprawy sądowej. Detektyw może być również przesłuchany w charakterze świadka.

Powierzając detektywowi zadanie zgromadzenia informacji o charakterze newralgicznym należy upewnić się że, mamy do czynienia z profesjonalizmem i doświadczeniem detektywa. Detektywowi powierzane są sprawy osobiste i bardzo prywatne a pozyskane dowody muszą być zdobyte drogą legalną i za pomocą środków legalnych aby mogły stanowić dowód w sądzie. W przeciwnym razie materiał pozyskany przez detektywa nie będzie stanowił materiału dowodowego i uzyskane informacje będą miały jedynie wymiar osobisty bez możliwości posłużenia się nimi w sądzie. Usługi detektywistyczne nie należą do tanich więc dokonanie właściwego wyboru ma fundamentalne znaczenie dla losów pozyskanego przez agencje materiału.

Stosowany przez detektywa wywiad można podzielić na wywiad biały, szary i czarny. Wywiady te różnią się między sobą przeprowadzanymi w ich ramach czynnościami, zastosowanymi środkami w efekcie zastosowania których, uzyskane informacje są pozyskane zgodnie z prawem lub nie.

Wywiad biały

Metody wykorzystywane w ramach wywiadu białego są zgodne z prawem a pozyskane w ich wyniku informacje mogą być wykorzystane jako legalny materiał w toku sprawy sądowej. Do metod wywiadu białego zaliczamy m.in.: korzystanie z odpowiednich rejestrów o charakterze państwowym, kontaktowanie się z instytucjami, pozyskiwanie informacji z mediów tj. prasy, radia czy telewizji, czy tak ostatnio popularnych portali społecznościowych. Mogą to być również źródła informacji politycznej jak IPN, archiwa Sejmu, Senatu czy rejestry partii politycznych.

Wywiad szary

To wywiad w ramach którego, agencja detektywistyczna łączy metody i środki działania wykorzystywane w białym wywiadzie z metodami i środkami nie do końca legalnymi. Takimi metodami są np. analiza kryminalna, wnikanie w środowisko, pomoc osób trzecich, obserwacja miejsc oraz osób.

Więc tutaj już należy zachować szczególną ostrożność i mieć na uwadze przydatność uzyskanych w ten sposób informacji i cel w jakim staramy się je pozyskać.

Wywiad czarny

W ramach tego wywiadu wykorzystywane są metody niezgodne z prawem co powoduje, że materiał ten nie może stanowić dowodu w sprawie.

Metodami wywiadu czarnego są min. kradzież tożsamości, zakładanie podsłuchów, łamanie haseł dostępu, nacisk, prowokacja. Te metody mogą być stosowane jedynie przez policję po uzyskaniu zgody sądu.

Reasumując stosowane metody pozyskiwania informacji w ramach białego wywiadu pozostają w zgodzie z majestatem prawa, wywiad szary to już balans na granicy prawa, natomiast wywiad czarny to ewidentne łamanie prawa.

Nasze kancelarie w ramach swej wieloletniej praktyki współpracowały z wieloma agencjami detektywistycznymi. Sporządzone wywiady detektywistyczne zostały starannie wykorzystane i posłużyły ustaleniu prawdziwego stanu faktycznego sprawy.

Dokonując wyboru agencji detektywistycznej należy kierować się doświadczeniem posiadanym przez detektywów, środkami jakimi agencja dysponuje oraz należy pamiętać o tym że, nie tyko chodzi o uzyskanie informacji chodzi jeszcze o to aby można było pozyskanymi informacjami posłużyć się w celu udowodnienia swoich racji.

Ostatnio dosyć modnym choć wydaje się mocno kontrowersyjnym i ryzykownym rozwiązaniem jest zlecanie agencji detektywistycznej przeprowadzenie testu wierności partnera czy małżonka. Zdania co do przydatności i potrzeby wykonywania takich testów są podzielone.Każdy podejmuje decyzję w powyższym zakresie samodzielnie i tak naprawdę na własne ryzyko. Czy dobrze i właściwym jest poddawanie takiej próbie partnera rozważcie sami…..

Koniec roku to czas kiedy dochodzimy do pewnych refleksji, podsumowań naszych osiągnięć w mijającym roku ale także podsumowań tego czego jeszcze nie udało nam się  osiągnąć.

Rozważamy jakie sprawy udało się zamknąć, które są jeszcze w toku oraz wiemy też ile spraw przed nami i czego należy jeszcze dopilnować.

Niewątpliwie jest to ważny czas dla nas wszystkich. Jest to czas radości, czas świąteczny bogaty w spotkania rodzinne i przyjaciół.  Warto na chwilkę zatrzymać się i pomyśleć  może przed świętami lub po świętach a przed zabawą sylwestrową  czy wszystkie konieczne sprawy mamy załatwione lub uporządkowane po to aby mieć pewność że wszystko jest w należytym porządku, czego oczywiście  wszyscy sobie życzymy.   Jeżeli dojdziemy do przeciwnego wniosku jednym z noworocznych postanowień może być konieczność uregulowania spraw tego wymagających.

Z uwagi na zbliżający się koniec roku i  nadchodzący  początek Nowego Roku  oraz nadchodzące święta Bożego Narodzenia

                                                               Wszystkim Klientom,

Współpracownikom i Przyjaciołom

                                                    życzymy pełnych miłości i spokoju

                                                             Świąt Bożego Narodzenia.

Niech Nowy Rok 2017 przyniesie

Wszystkim tę odrobinę szczęścia,

która sprawi, że wszystkie podjęte

działania zakończą się sukcesem.

 

adwokat Sylwia Pobideł – Kolczyk, adwokat Andrzej Kolczyk

                                  KANCELARIE  ADWOKACKIE  KOLCZYK

 

 

 

 

Rozwód to oczywiście formalne rozstanie się dwojga osób, które do tej pory stanowiły małżeństwo.

To wszyscy wiemy, ale czy wszyscy wiemy jakie konsekwencje prawne i skutki natury emocjonalnej pociąga za są taka zmiana?

Oczywiste jest to, że w dniu ślubu kiedy panuje między dwojgiem osób uczucie miłości, tak przynajmniej być powinno, żadne z tych osób nie zakłada, że ciepłe uczucia mogą zmienić się w absolutną nienawiść…..

Czy więc czasami powtarzana sekwencja,” po co się żenić, przecież małżeństwo wszystko psuje” nabiera jakiegoś ponadczasowego znaczenia. ?

Trudno jednoznacznie udzielić odpowiedzi na to pytanie.

Słyszałam również, że małżeństwo to kontrakt….. Czy tak jest?

Mam nadzieję, że nie. Wydaje się, że instytucja małżeństwa to coś znacznie donioślejszego.

Trudno nawet nazwać małżeństwo umową. Co prawda poniekąd można tak powiedzieć, że jest to umowa na mocy której dwoje ludzi umówiło się, że będą wspólnie żyć i stanowić rodzinę. Jest to dość uproszczona definicja ale tak należy to pojmować.

Zgodnie z łacińską paremią „Pacta sunt servanda co znaczy- umów należy dotrzymywać również i małżonkowie zawierając umowę małżeństwa winni się z niej wywiązywać.

Reguła ta realizuje postulat pewności i stabilności co ma znaczenie nie tylko w obrocie kontraktowym ale również w życiu osobistym każdego z małżonków.

Małżeństwo to jednak coś więcej niż umowa, w grę wchodzą jeszcze uczucia małżonków, zrodzone z ich małżeństwa potomstwo, powstała wieź i wzajemna odpowiedzialność.

Jako adwokat prowadzący rozwody jednak wierzę w małżeństwo i uważam, że należy traktować” instytucję małżeństwa „ jak dawniej czyli na serio…

Zauważam jednak w swojej praktyce zawodowej zmianę w pojmowaniu i rozumieniu funkcji małżeństwa. Obecnie młodzi małżonkowie z reguły nie przywiązują już takiej wagi i szacunku do małżeństwa.

Czasami do rozstania dochodzi z kompletnie błahego powodu albo dlatego że tych dwoje ludzi nie stać na wyrozumiałość lub kompromis. Często dochodzi do konsumpcyjnego traktowania drugiego małżonka co oczywiście wcześniej czy później musi doprowadzić do konfliktu i pogorszenia relacji małżeńskich. W takich sytuacjach często słyszę od strony „ach nie ma się czym przejmować, szybko się rozwiodę i po sprawie.” Ten relewantny stosunek do małżeństwa jest zjawiskiem spotykanym i wydaje się, że powinien budzić społeczny niepokój.

Oczywiście dla wielu w dalszym ciągu rozwiązanie małżeństwa jest ważną sprawą i traktują to bardzo poważnie. Emocje nie pozostają bez znaczenia.

Dodatkowo w dobie bezproblemowego dostępu do internetu nie trudno o pozyskanie nowych znajomości. Pokusa może być ogromna. Przeświadczenie o anonimowości i o tym, że drugi małżonek się nie dowie należy traktować w kategoriach daleko idącej naiwności.

Są oczywiście w życiu sytuacje takie, w których należy się rozwieść bezwarunkowo. Mogą to być sytuacje, w których dochodzi do przemocy domowej, znęcania fizycznego lub psychicznego lub jeszcze innych bardziej patologicznych zachowań, których nie można akceptować.

Ujawniona zdrada również doprowadza do przełomu w małżeństwie. Sytuacje są na tyle indywidualne, że nie sposób generalnie potraktować każdego przypadku.

Niektórzy nie potrafią wybaczyć i dla nich to właśnie stanowi koniec wspólnej drogi życia.

Są też kobiety, które potrafią wybaczyć i mimo wszystko zawalczyć o swoje małżeństwo. Stawiają wszystko na jedną kartę, odzyskują „utraconego” męża i małżeństwo toczy się dalej.

Nie będę oceniać, która z tych opcji jest właściwa tylko dodam,że małżeństwo w tym drugim przypadku może trwać nadal bo czasami niewierny mąż czy żona przechodzą całkowitą metamorfozę, opamiętują się i stają się przykładnymi małżonkami.

Innym razem kiedy mimo zdrady, małżonkowie nie rozstali się to i tak życie ich już nie wygląda tak samo. Jest źle, zdradzonemu małżonkowi towarzyszy brak zaufania do drugiego małżonka, a ten z kolei nie chce lub nie potrafi nic zrobić takiego co poprawiłoby relacje małżeńskie. Małżonkowie jeszcze jakiś czas tkwią jakby w zawieszeniu, które wcześniej czy później kończy się wszczęciem procesu rozwodowego.

Oziębłość małżeńska jako stawiany zarzut nie pozostaje bez znaczenia dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy. W procesie rozwodowym zarówno mężczyzna jak i kobieta mogą spotkać się z zarzutem oziębłości. Z oziębłością w małżeństwie mamy do czynienia wtedy gdy mąż lub żona przestają pielęgnować udany związek. Małżonkowie nie dostrzegają swoich potrzeb emocjonalnych i co za tym idzie zaniedbują bliskie relacje między sobą.

Kiedy w małżeństwie zaczyna się źle dziać, wtedy małżonkowie zaczynają wzajemnie obwiniać się za kryzys w ich małżeństwie. Jeżeli nie przezwyciężą kryzysu oddalają się od siebie coraz bardziej, doprowadzając do tego, że głównym tematem dnia jest kwestia, które z nich się wyprowadzi, co z mieszkaniem, pieniędzmi i opieką nad dziećmi.

Wtedy przychodzi czas na wizytę u adwokata.

Kto jest winny rozpadowi małżeństwa i czy zachodzą przesłanki do złożenia pozwu rozwodowego to ustalam podczas spotkania w kancelarii. Staram się wesprzeć emocjonalnie mojego rozmówcę tak aby wychodząc z mojej kancelarii czuł, że od tej pory już nie jest sam w drodze, która jest przed nim czyli rozwód.

Towarzyszę moim klientkom i klientom podczas całego procesu, służę im wsparciem przez cały proces rozwodowy i informuję o jego przebiegu. Pouczam mojego klientkę/klienta o potrzebie posiadania dowodów na poparcie okoliczności, które zamierzam wykazać w procesie. Pouczam jakie dowody należy zgromadzić aby dowieść winy drugiego małżonka. W procesie rozwodowym ustaleniu podlega wina, powierzenie władzy rodzicielskiej, uregulowanie kontaktów małżonka niesprawującego bezpośredniej pieczy z dzieckiem stron. Przedmiotem postępowania rozwodowego może być również roszczenie alimentacyjne bądź to na rzecz dzieci stron lub drugiego małżonka o ile zachodzą ku temu przesłanki.

Wysłuchując strony podczas rozprawy rozwodowej przychodzi refleksja i pojawia się zastanowienie:. Jak to możliwe, że tych dwoje dzisiaj tak nienawidzą się i najchętniej utopiliby się wzajemnie w łyżce wody. Gdzie ta wzajemna miłość i zrozumienie, którą sobie obiecywali aż do końca życia…..

Wychodzi na to, że małżeństwo to poważna sprawa i tak właśnie należy je traktować….

Rozważania powyższe prowadzą do wniosku, że gdzieś w pospiechu i nawale spraw oraz wszechobecnej potrzeby zabezpieczenia materialnego ginie prawdziwe i fundamentalne znaczenie małżeństwa. Może warto zastanowić się i postarać się aby zawarte i przyszłe małżeństwa nie przypominały kontraktu i żeby sekwencja” lepiej się nie żenić bo małżeństwo wszystko psuje „ przestała mieć znaczenie.

Adw. Sylwia Pobideł- Kolczyk

Kancelarie Adwokackie KOLCZYK

J E S T E Ś   O F I A R Ą    H E I T U ?    B R O Ń   S I Ę !!!

HEJT to spolszczona nazwa angielskiego słowa ”HATE„ co oznacza NIENAWIŚĆ”

W polskiej mowie potocznej słowo to nie ma takiego samego znaczenia. Oznacza wypowiedź z reguły obelżywą o negatywnym zabarwieniu,dezaprobatę lub pogardę. Wypowiedzi tej towarzyszy nienawiść, czasami wulgarny język.

Hejt można wyrażać poprzez 3 sposoby: pisemny, werbalny, obrazkowy.

Hejt pisemny to po prostu negatywny,uszczypliwy, obelżywy, obraźliwy ,poniżający komentarz nie mający zazwyczaj nic wspólnego z rzeczywistością i nie znajdujący oparcia w prawdziwym stanie rzeczy,

Internet jest przepełniony nienawiścią. Prostym sposobem na przekonanie się o tym jest włączenie komputera i wejście na komentarze znajdujące się pod wybranym np. artykułem. Przekonamy się wtedy jak łatwo niektórym dokonywać ocen czy dodawać opinie, czasami tylko po to aby wyrzucić z siebie przelewająca się frustrację.

Złe emocje,frustracja kierowana do konkretnych osób, zawiść a także zazdrość i idące za tym wypowiadane czy pisane słowa mogą wyrządzić ogromną krzywdę osobom, które zostały dotknięte HEJTEM.

Każdy może stać się ofiarą HEJTU, TAKŻE I WY DRODZY INTERNAUCI czego oczywiście WAM nie życzę.

HEJT RÓWNIEŻ NIE OMINIE SAMEGO HEJTERA ale w tym przypadku można to potraktować jako zasłużoną karę za niewłaściwe i niegodne człowieka zachowanie.

Dlatego ten artykuł poświęcam właśnie tej tematyce. Jako adwokat od lat zajmujący między innymi tą tematyką powiem WAM co zrobić kiedy już spotkacie się z tzw. hejtem. Udzielę cennych wskazówek i mam nadzieje, że bez obaw stawicie czoła hejtowi i waszemu hejterowi bo pamiętajcie nie jesteście bezbronni.

Ja też padłem ofiarą heitu, dlatego wiem, że dla hejtera nie ma żadnej świętości. Hejter napisał negatywny, nieprawdziwy komentarz o mnie. Pisząc go myślał sobie „ a dobrze mu tak, dlaczego ma się mu tak dobrze układać, bo on ma więcej klientów niż ja”.

Nie przejąłem się tym wpisem bo wiem, że jest nieprawdziwy,dalej robię to co lubię co jest moją pasją – wykonuję zawód adwokata. Moi klienci też to wiedzą. Powiem więcej, klientów mi nawet przybyło.

Radzę i Wam gdy doświadczycie takiej sytuacji nie przejmujcie się tylko róbcie swoje, podejmijcie działania, które i ja podjąłem w celu ustalenia osoby, która dokonała wpisu. Nie bierz do siebie tego co przeczytasz o sobie, to hejter jest słaby, nie ty. Hejter chowa się za monitorem komputera i wydaje mu się, że jest niewidoczny i taki silny bo może niby bezkarnie napisać parę nieprawdziwych zdań o drugim człowieku,a tak naprawdę nie powiedziałby tego samego patrząc w oczy. Dlaczego?

Bo to są zakompleksione osoby, które chowają się za fałszywym pseudonimem lub nieprawdziwym nazwiskiem i myślą, że ich identyfikacja jest niemożliwa. Na szczęście są w błędzie .

Hejterzy wygrywają wtedy tylko gdy im na to pozwalamy. Zdarza się tak, że ofiary nie wiedzą jak się bronić przed przeciwnikiem, który najczęściej nie ujawnia swojej tożsamości. Na szczęście dla pokrzywdzonych hejtem, hejter nie jest anonimowy, zawsze zostawia mnóstwo śladów w sieci, które pozwalają go na mierzyć. Ofiara hejtu nie jest bezbronna. Musicie wiedzieć jak postępować, kiedy doświadczycie internetowej nienawiści. Nie bądźcie bezczynni.

W tym miejscu przytoczę zasadnicze artykuły kodeksu karnego regulujące tą tematykę:

Art 212§ 1.kk Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska,

zawodu lub rodzaju działalności,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego

Art. 256 par 1 kk: Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 257. Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Kroki jakie można podjąć aby przeciwdziałać hejtowi:

1/ odpowiadasz na hejta;

2/ zawiadamiasz moderatora strony / administrator serwisu internetowego ma obowiązek usunięcia obraźliwy wpis/;

3/ składasz zawiadomienie na policji lub w prokuraturze.

W ustaleniu tożsamości hejtera organom ścigania pomaga administrator strony internetowej, na której zamieszczono hejtowski komentarz, operator telefoniczny jeśli treść hejtowska została przekazana telefonicznie poprzez sms-y, oraz właściciel serwera poczty e-mail jeśli obraźliwe treści zostały rozpowszechnione tą drogą.

Wierzę w to, że pomogłem rozwiać WAM wątpliwości w omawianej materii. Ja podjąłem kroki celem wyjaśnienia mojej sprawy, o której wspomniałem wcześniej. O efektach ustaleń napiszę w kolejnym artykule.

Będę na bieżąco informował Was o poczynionych ustaleniach.

Adwokat Andrzej Kolczyk

Wiele związków rozpada się z powodu zdrady. Osoby, zdradzone przez partnera mówią, że „chyba już nigdy nie zaufam innej osobie”. Mają czasami problem ze stworzeniem następnej relacji opartej na bezgranicznym zaufaniu. Osoby, które zdradzają, twierdzą, że trudno im wyjaśnić powody zdrady. Niekiedy opowiadając o zdradzie, mają na myśli zupełnie coś innego. Jak w związku z tym prawidłowo rozumieć pojęcie zdrady?

Zdrada to naruszenie zawartej umowy między partnerami. Nie zawsze oznacza to samo dla każdego z partnerów. Często mówią: „on mnie zdradził”, „ona mnie zdradziła”, a tak naprawdę zdrada nie koniecznie musi oznaczać dla obojga z nich to samo.

No cóż to był tylko fatalny układ okoliczności i tak się stało.

Takie tłumaczenie zdrady fizycznej: „to był tylko seks i nic więcej” – słyszę zazwyczaj od mężczyzn. Jest takie przekonanie, że mężczyzna dąży do inicjowania jak największej ilości stosunków seksualnych z wieloma partnerkami, niezależnie od tego, czy pozostaje z nimi w związku emocjonalnym czy nie, chce bowiem przekazać jak najwięcej swoich genów potencjalnemu potomstwu. Kobiety natomiast decydują się na zbliżenie fizyczne wtedy, kiedy angażują się w związek przede wszystkim emocjonalnie. Takie wnioski oparte są m.in. na uwarunkowaniach biologicznych.

Dla niektórych bardziej bolesna jest zdrada emocjonalna, niż fizyczna. Jesteśmy zazdrośni o bliskie relacje z innymi osobami, poświęcany im czas, pomoc czy wsparcie.

Większość z nas jednak utożsamia zdradę z fizycznym zbliżeniem z inną osobą. Nie zawsze chodzi tu o seks. Dla niektórych może to oznaczać już np. zbyt namiętny taniec, czułe objęcie, pocałunek albo trzymanie za rękę. Inni natomiast mogą nie widzieć w tym nic złego. Wszystko zależy od granic w jakich sami się poruszamy i których przestrzegania oczekujemy od naszego partnera.

Zdrada to bolesne doświadczenie. Sytuacja zapewne inaczej wygląda po stronie małżonka zdradzanego a inaczej wygląda sytuacja małżonka, który zdradza. Konsekwencją każdej z wymienionych sytuacji może być rozwód. Sądzę, że nie jest łatwo zarówno znajdować się w skórze małżonka zdradzanego jak i w skórze tego drugiego. Po każdej stronie osoby te borykają się z wieloma dylematami i związanymi z tym problemami

Do naszej kancelarii przychodzą klienci,którzy na początku współpracy z trudem opowiadają o swoich przykrych przeżyciach. Niejednokrotnie z takim rozmowami wiąże się rozpacz, smutek, płacz, poczucie ogromnej krzywdy. Czasami klienci mówią „ wiem, że żona, mąż mnie zdradza ale nie ma jak to udowodnić. Co mam zrobić ? Jakie jest rozwiązanie tej sytuacji. Klienci pytają czy aby udowodnić małżonkowi zdradę muszą posiadać konkretny dowód. Otóż mówię wszystkim, że nie.

Wystarczy pozór…..

Co to znaczy. Naruszeniem wierności małżeńskiej jest nie tylko zdrada polegająca na cudzołóstwie, ale także wszelkie zachowanie się małżonka wobec osoby trzeciej płci odmiennej, które może stwarzać pozory cudzołóstwa lub w inny sposób wykracza poza granice przyjętej normalnie obyczajowości i przyzwoitości”. (orzeczenie SN z dnia 24 kwietnia 1951 r., C 735/50 (NP 1951, nr 12, s. 14)

Pewnie może ktoś zapytać” zachowanie się małżonka wobec osoby płci tylko odmiennej” ? Otóż dobrze wiemy że nie tylko, może być i tej samej płci. Bo w życiu bywa i właśnie tak…

Z drugiej strony mało kto potrafi trwać w związku ze zdradzającym partnerem. Jeżeli tak się dzieje to znaczy, że są to szczególne sytuacje i każda z nich wymaga indywidualnego zrozumienia. Od dawna społeczeństwo jest przekonane, że skoro jeden z małżonków zdradził to sąd w wyroku rozwodowym z całą pewnością orzeknie winę tego małżonka jako osoby winnej za rozpad małżeństwa.

 Nic bardziej mylnego, bowiem każda relacja między dwojgiem osób, ich wspólne życie i zdarzenia jakie następują na osi ich życia są inne i każdy przypadek należy rozpoznawać indywidualnie. W trakcie postępowania sądowego jeden z małżonków może przyznać „ tak, zdradziłem żonę, męża” ale sąd w wyroku nie orzeknie winy tego małżonka. Dobrze wiemy jako kancelaria zajmująca się od wielu lat rozwodami, że orzeczenie takie wcale nie musi być błędne, lecz jest w pełni uzasadnione i wtedy składanie skargi apelacyjnej nie zmieni ostatecznego sposobu rozwiązania małżeństwa.

Kodeks rodzinny i opiekuńczego przewiduje rozwiązanie małżeństwa poprzez rozwód wtedy gdy między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia. Rozwiązując małżeństwo przez rozwód sąd orzeka także, czy a jeżeli tak to, który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia. Sąd może zaniechać rozpoznawania tej materii, gdy małżonkowie zgodnie o to wniosą.

Przypisanie winy małżonkowi za rozpad pożycia stron wymaga ustalenia przez sąd, czy małżonek, któremu winę się zarzuca, naruszył obowiązki małżeńskie w taki sposób, że jego zachowanie doprowadziło do rozkładu pożycia małżonków. Zgodnie z tym, nie każde więc naruszenie obowiązków małżeńskich przesądzać będzie o winie małżonka, gdyż istotne są jedynie te naruszenia, które miały wpływ na spowodowanie albo utrwalenie rozkładu pożycia małżeńskiego.

Może więc być tak, że małżonek, który zdradził nie zostanie uznany za winnego rozpadu pożycia małżonków, pomimo że jego zachowanie w kategoriach moralnych można oceniać negatywnie, gdyż rozkład pożycia małżonków nastąpił już wcześniej, np. na skutek alkoholizmu, hazardu drugiego małżonka lub innej przyczyny. Jeśli natomiast zdrada małżonka miałaby dla małżeństwa skutek,taki że doprowadziła do odsunięcia się małżonków od siebie i finalnie do rozpadu małżeństwa, to orzeczenie rozwodu z winy małżonka zdradzającego będzie zasadne.

W toku postępowania rozwodowego udowodnienie winy małżonka za spowodowanie i utrwalenie rozkładu pożycia małżeńskiego, polega więc na ustaleniu zachowań, bądź postępowania, które doprowadziły do powstania i utrwalenia rozkładu pożycia małżeńskiego. Konsekwencją powyższego wywodu jest przyjęcie wniosku, że muszą to być zachowania, działania, postępowania małżonka, które miały miejsce przed powstaniem i utrwaleniem rozkładu, a nie po tym fakcie.

W wyroku z dnia 28 września 2000 r., sygn. akt: IV CKN 112/00, Sąd Najwyższy wskazał bowiem, iż „związek jednego z małżonków z innym partnerem w czasie trwania małżeństwa, lecz po wystąpieniu zupełnego i trwałego rozkładu pożycia między małżonkami, nie daje podstawy do przypisania temu małżonkowi winy za ten rozkład”

Procesy rozwodowe, w których ustalana jest wina małżonków trwają z reguły dłużej i są w swej naturze bardziej skomplikowane, gdyż w tym procesie rozpoznawane są zgłoszone przez strony wnioski dowodowe, a ich przeprowadzenie przez sad wymaga czasu. Przeprowadzenie wszelkich możliwych dowodów pozwala na obiektywne wyjaśnienie sprawy i ustalenie stanu faktycznego rozpoznawanego przypadku.

Przypisanie wyłącznej winy za rozpad małżeństwa jednemu z małżonków nie zawsze będzie możliwe, i może okazać się, że sąd wyda wyrok rozwodowy, w którym winą za rozpad małżeństwa obciąży małżonków. Miarkowanie winy nie wchodzi w grę. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt: V CK 646/04stwierdził że  „przy przypisywaniu małżonkom winy w wyroku rozwodowym nie ma znaczenia okoliczność, który z małżonków ponosi winę „większą”, a który „mniejszą”. Podobnie uznał Sądu Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 10 lutego 2004 r., sygn. akt: I ACA 1422/03, zgodnie z którym „orzeczenie rozwodu z winy obu stron oznacza, że nie można rozróżnić winy większej i winy mniejszej. Małżonek bowiem, który zawinił jedną z wielu przyczyn rozkładu pożycia, jest współwinny, chociażby drugi małżonek dopuścił się wielu i to cięższych przewinień”.

Reasumując, sąd w wyroku rozwodowym nie orzeknie o winie małżonka za rozpad małżeństwa, nawet gdy małżonek ten dopuścił się zdrady, gdy rozkład małżeństwa nastąpił już wcześniej na skutek innych okoliczności. Przypisanie winy małżonkowi zdradzającemu będzie natomiast możliwe, gdy zostanie udowodnione, że zdrada małżonka doprowadziła do rozkładu małżeństwa.

Adw. Sylwia Pobideł- Kolczyk

Wykonuję zawód również  z myślą o wszystkich kobietach potrzebujących pomocy prawnej, kobietach pokrzywdzonych przestępstwami, oskarżonych o ich popełnienie, kobietach dotkniętych dyskryminacją czy też mobbingiem w pracy.
Charakter przestępstw, których ofiarami są kobiety polegają na tym, że czyny karalne godzą nie tylko w prawa i wolności pokrzywdzonej ale i w godność osobistą kobiety.
Jest tak, że kobiecie towarzyszy ogromne poczucie wstydu, tak wielkie, że wpędza kobietę w poczucie winy za to co się stało, chociaż nie ponosi za to odpowiedzialności.
Takie zdarzenia odbijają się śladem na całym ich życiu, pozbawiają poczucia własnej wartości, utraty poczucia bezpieczeństwa i niejednokrotnie prowadzą do rezygnacji z dochodzenia należnej im ochrony prawnej.
Przestępstwa o których piszę to m.in.:
przemoc domowa, znęcanie się psychiczne i  fizyczne, naruszenie nietykalności cielesnej, spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, groźby karalne
przestępstwa przeciwko wolności seksualnej w tym gwałt, molestowanie seksualne, zmuszanie do prostytucji,
uprowadzenie i handel kobietami, uporczywe  nękanie / stalking/ błędy medyczne czy też mobbing i dyskryminacja w pracy w pracy, które bezpośrednio dotykają życia osobistego i intymnego kobiety.
Wiem, że samo przedstawienie sprawy adwokatowi jest krępujące i rozumiem to, gdy pokrzywdzona kobieta w tych sytuacjach woli rozmawiać  o tym z kobietą – adwokatem. Wykonanie pierwszego kroku stanowi czasami tak trudny do pokonania mur, że wydaje się aż nie możliwym do przekroczenia. Jednak ten krok jest konieczny i stanowi czasami początek nowej drogi życia.
Wiem, że rozmowa taka przynosi ulgę i poczucie wsparcia. Od tej chwili kobieta już nie czuje, że jest sama z przytłaczającym ją problemem.
Adwokat w tych szczególnie delikatnych sprawach powinien wykazywać się empatią, umiejętnością rozmowy z kobietami i zrozumieniem emocji im towarzyszącym. Adwokat staje się powiernikiem, towarzyszem w drodze do odpowiedniego zakończenia sprawy.
Wiem, że prawidłowe podejście do sprawy wymaga traktowania klientek w taki sposób, w jaki sama chciałabym być traktowana gdybym znalazła się w podobnej sytuacji. Dbam o to aby moje klientki czuły się komfortowo i bezpiecznie.

Adw. Sylwia Pobideł- Kolczyk

 

Sądowy podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej jest źródłem wątpliwości uczestników tego postępowania. Małżonkowie nie mają świadomości oraz wiedzy na temat, jakiego rodzaju żądania mogą zgłaszać w toku takiego postępowania.

Niezmiernie ważnym jest to, że roszczenie o podziału majątku wspólnego nie podlega przedawnieniu. Można postępowanie zainicjować w każdym czasie, począwszy od chwili ustania wspólności ustawowej małżeńskiej. Kiedy dochodzi do ustania wspólności majątkowej małżeńskiej poświęcony będzie kolejny artykuł.

Jednak należy pamiętać, że nie zawsze jest korzystnym rozwiązaniem odkładanie na późniejszy czas rozliczeń z drugim małżonkiem . Takie postępowanie może spowodować niekorzystne i kosztowne w przyszłości konsekwencje. Natomiast są również i takie sytuacje, w których nie wskazany jest pośpiech. Każdy przypadek należy rozpoznawać indywidualnie i dlatego zalecane jest skonsultowanie konkretnego stanu faktycznego z fachowcem w tym zakresie jakim jest adwokat.

Wniosek o podział majątku wspólnego powinien wskazywać podstawę ustania wspólności majątkowej, oraz zawierać szczegółowy wykaz składników tego majątku, którego ma dotyczyć podział sądowy. Wniosek  powinien też zawierać żądanie dokonania podziału majątku oraz sposób jego podziału.

Sądowy podział majątku wspólnego powinien obejmować całość majątku wspólnego stron, jedynie z ważnych powodów może być ograniczony do części. Odmiennie wygląda umowny podział majątku wspólnego, który może objąć zarówno cały ten majątek, jak i być ograniczony do jego części. Czasami w szczególnych sytuacjach dochodzi do uzupełniającego podziału sądowego gdy np. strony w podziale zasadniczym nie podzieliły składnika majątku, który istniał na dzień podziału. Warto zawsze dopilnować aby do takich sytuacji nie dochodziło, bo rodzą one szereg konsekwencji, których można było jednak wcześniej uniknąć.

W toku sprawy o podział majątku dochodzić można: ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym; zwrotu wydatków, nakładów i innych świadczeń z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego lub z majątku osobistego na rzecz majątku wspólnego albo rozstrzygnięcia sporu między małżonkami, czy poszczególna rzecz lub prawo wchodzi w skład majątku wspólnego.

W czasie, gdy w toku jest sprawa o podział majątku,inne sprawy wyżej wspomniane nie mogą być wszczynane. Po uprawomocnieniu się postanowienia o podziale majątku wspólnego, uczestnik nie może dochodzić roszczeń, o których wspomniano wyżej.

Sąd z urzędu ustala skład i wartość majątku wspólnego małżonków. W toku tego postępowania należy również dokonać rozliczeń między małżonkami powstałych w czasie trwania wspólności oraz po jej ustaniu.

Z ważnych powodów, każde z małżonków może żądać, aby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Takie żądanie należy sformułować przed sądem I instancji. Jeżeli tego zaniecha się na tym etapie późniejsze zgłaszanie takiego żądania okaże się nieskuteczne. Warto więc się dobrze zastanowić czy zachodzą podstawy do tego, jeżeli tak to trzeba to zrobić w odpowiednim czasie. W toku sprawy o podział można również ustalić ewentualną nieważność umowy majątkowej małżeńskiej.

Sąd ustala skład majątku wspólnego według stanu z chwili ustania wspólności małżeńskiej, zaś jego wartość według cen z chwili dokonywania podziału.

Rozliczeniu przy podziale majątku wspólnego podlega:

  • zwrot wydatków i nakładów z majątku osobistego jednego z małżonków na majątek wspólny,

  • zwrot wydatków i nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonków.

W sprawie o podział majątku sąd ustala wartość nakładów poczynionych z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonków. O zwrocie wydatków i nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny sąd orzeka wyłącznie na wniosek zgłoszony w postępowaniu w pierwszej instancji. Rozliczeniu podlegać może też zwrot długów związanych z majątkiem wspólnym, spłaconych wyłącznie przez jedno z małżonków z własnych środków po ustaniu wspólności małżeńskiej, a przed podziałem majątku wspólnego.

Rozliczeniu podlegają również wierzytelności z tytułu nakładów poczynionych przez małżonków na rzecz należącą do osób trzecich. Sąd Najwyższy (uchwała SN z 7 lipca 1971 r., III CZP 35/71, OSNCP 1972, nr 1, poz. 4) rozliczeniu podlegać mogą też wzajemne roszczenia z tytułu posiadania rzeczy, pobranych pożytków i innych przychodów za okres od ustania wspólności małżeńskiej do czasu podziału majątku.

Rozliczenie obejmuje również równowartość rzeczy lub praw wspólnych, które zostały zbyte przez jednego z małżonków po ustaniu wspólności małżeńskiej, oraz równowartość rzeczy wspólnych utraconych np. w wyniku zniszczenia, za które weszło do majątku odszkodowanie (uzasadnienie uchwały SN z 19 maja 1989 r., III CZP 52/89, OSNCP 1990, nr 4-5, poz. 60).To samo dotyczy kwestii rzeczy wspólnych zbytych w sposób rozmyślny i nieuzasadniony ze szkodą dla drugiego małżonka (uchwała SN z 27 października 1967 r., III CZP 73/67, OSNCP 1968, nr 7, poz. 116).

Reasumując sprawy o podział majątku wspólnego mogą obejmować wiele płaszczyzn rozliczeń małżeńskich. Istotne jest aby z najwyższą starannością przygotować się do tego postępowania, bowiem ciężar dowodu spoczywa na tym kto wywodzi z danego dowodu prawa dla siebie.

Starannie zgromadzony materiał dowodowy to połowa sukcesu,natomiast sporządzenie wniosku i przedstawienie właściwego stanowiska w sprawie to gwarancja odpowiedniego zakończenia sprawy.

Adw. Sylwia Pobideł- Kolczyk

Według przepisów z przepisami prawa karnego (art. 211 kk) karze pozbawienia wolności podlega każdy, kto wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru uprowadza lub zatrzymuje osobę małoletnią poniżej lat 15. Orzecznictwo i doktryna wykluczają z kręgu osób mogących popełnić to przestępstwo rodziców posiadających nieograniczoną władzę rodzicielską. W związku z tym porwanie rodzicielskie nie stanowi przestępstwa w Polsce.

Zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego władza rodzicielska obejmuje ogół praw i obowiązków rodziców względem dziecka, mających na celu zapewnienie mu należytej pieczy, a także strzeżenie jego interesów, zgodnie z dobrem dziecka oraz interesem społecznym.

Rodzic swym zachowaniem nie powinien utrudniać drugiemu rodzicowi realizacji przysługujących mu względem dziecka praw, niezależnie od ich zakresu. Zgodnie z art. 98 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Każdy z rodziców może działać samodzielnie, o ile działanie to nie ma związku z podejmowaniem decyzji o istotnych sprawach dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każdy z nich jest jednocześnie uprawniony oraz zobowiązany do jej wykonywania.

O istotnych prawach dziecka rodzice – nawet żyjący w rozłączeniu – rozstrzygają wspólnie, a w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy. Jednak nie wyklucza to sytuacji, kiedy rodzic, którego władza rodzicielska została ograniczona, będzie miał prawo – stosownie do zakresu ograniczenia określonego przez sąd – do współdecydowania z drugim rodzicem o istotnych sprawach dziecka.

Zakres istotnych spraw dziecka nie został określony w przepisach prawnych, jednak opierając się  na orzecznictwie Sądu Najwyższego, można wyróżnić dwie kategorie spraw:

  • sprawy doniosłe ze względu na ich ogólnych charakter (są to tzw. sprawy zawsze istotne dla dziecka, np. czasowe powierzenie pieczy nad dzieckiem, decyzja o dokonaniu zabiegu operacyjnego, zapewnienie dziecku odpowiednich warunków mieszkaniowych i decydowanie o wyjeździe dziecka za granicę, zarówno na pobyt stały jak i czasowy, wyjazdy dziecka na zagraniczne wakacje, czy też ustalenie miejsca pobytu dziecka);
  • sprawy istotne ze względu na ich doniosłość w konkretnej sprawie.

W przypadku samowolnej decyzji rodzica w tej mierze drugi z rodziców, któremu przysługuje pełna lub ograniczona do istotnych spraw władza rodzicielska, może podjąć stosowne kroki prawne mające na celu odzyskanie dziecka lub może też ograniczyć się do żądania realizacji swoich uprawnień polegających np. na kontaktach z dzieckiem, decydowaniu o jego istotnych sprawach. Adwokat sporządzi właściwy wniosek inicjujący stosowne postępowanie w sprawie.

Również rodzic pozbawiony władzy rodzicielskiej lub mający zawieszoną władze rodzicielską, czy też ograniczony w wykonywaniu władzy rodzicielskiej ma prawo domagać się realizacji przysługujących mu kontaktów z dzieckiem.

Rodzic posiadający pełną władzę rodzicielską lub ograniczoną do decydowania o istotnych sprawach dziecka w sytuacji, gdy drugi rodzic samowolnie uprowadzi lub zatrzyma dziecko, ma prawo w każdym przypadku wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania dziecka lub  miejsca pobytu dziecka) z wnioskiem o odebranie dziecka.

Jeżeli miejsce zamieszkania dziecka nie jest znane, sąd może przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia miejsca pobytu dziecka, kierując odpowiednie żądanie do policji (w tym celu wydaje ogólnopolski nakaz poszukiwań).

Jeżeli toczy się już postępowanie między małżonkami o rozwód, separację, unieważnienie małżeństwa, czy też postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej, wówczas właściwym sądem do złożenia przedmiotowego wniosku jest sąd, przed którym toczy się postępowanie.

Rodzic bezprawnie pozbawiony kontaktu z dzieckiem może złożyć wniosek do sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobyt dziecka o ustalenie miejsca pobytu dziecka przy tym rodzicu – o ile nie zapadło wcześniej orzeczenie o rozwodzie czy separacji między rodzicami, w którym już ustalono miejsce pobytu dziecka.

Działanie takie może mieć również charakter zapobiegawczy – w sytuacji, kiedy dziecko mieszka z jednym z rodziców, który nie respektuje zasady współdecydowania z drugim z rodziców o istotnych sprawach dziecka i w związku z tym istnieje zagrożenie polegające na niebezpieczeństwie uprowadzenia dziecka przez rodzica, u którego aktualnie zamieszkuje.

Składając wniosek o ustalenie miejsca

  • powiadomić o terminie swoich czynności rodzica-wnioskodawcę,
  • w razie potrzeby może zażądać pomocy odpowiednich instytucji (policji, pomocy społecznej),
  • sporządzić pisemną notatkę z przebiegu działań.

W przypadku przeszkód uniemożliwiających odebranie dziecka (np. ukrywanie dziecka) kurator sądowy informuje o tym prokuratora, który może wszcząć postępowanie w związku z przestępstwem określonym w treści art. 233 kodeksu karnego polegającym na wywieraniu przemocą lub groźbą wpływu na czynności urzędowe sądu.

Jeżeli rodzic mający prawo do kontaktów z dzieckiem został ich pozbawiony, adwokat w jego imieniu może domagać się realizacji jego  kontaktów z dzieckiem na drodze sądowej. Pismo procesowe złożone w odpowiednim sądzie powinno szczegółowo określać sposób zabezpieczenia.

 

Porwanie dziecka przez jednego z rodziców bez wiedzy i woli drugiego rodzica uprawnionego do decydowania o istotnych sprawach dziecka jest przykładem drastycznego nadużycia władzy rodzicielskiej, co stanowi uprawnienie do złożenia wniosku o  ograniczenie, a nawet pozbawienie władzy rodzicielskiej tego z rodziców, które się tego dopuściło.

Gdy  jeden z rodziców obawia się, że drugi rodzic uprowadzi, wyjedzie z dzieckiem za granicę  może temu zapobiec podejmując odpowiednie kroki prawne.

 

Chodzi tu zwłaszcza o sytuację, kiedy obydwoje rodzice mają pełnię władzy rodzicielskiej, bądź jeden z nich ma ją ograniczoną do współdecydowania o istotnych sprawach dziecka. Wówczas obydwoje muszą wyrazić zgodę na wyrobienie dziecku paszportu.

Rodzic obawiający się celu wykorzystania paszportu dziecka przez drugiego rodzica ma prawo nie wyrazić zgody na jego wyrobienie, wówczas drugi rodzic ma prawo wystąpić do sądu opiekuńczego z wnioskiem o jego wyrobienie, co pozwoli na uzyskanie obiektywnego rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia sądu.

Jeżeli jeden z rodziców jest całkowicie pozbawiony lub ograniczony we władzy rodzicielskiej, bez możliwości współdecydowania w kwestii wydania dziecku paszportu, wówczas rodzic posiadający władzę rodzicielską w nieograniczonym zakresie sam zdecyduje o wyrobieniu dziecku paszportu.

article-img

Witamy serdecznie na nowej stronie Kancelarii Adwokackich KOLCZYK.